به گزارش کیان آنلاین، چندین معامله گر و کارگزار در تاریخ 10 سپتامبر اعلام کردند که استفاده از کامیون برای جابه جایی محموله های کوچک بنزین و سوخت بانکر در منطقه خلیج فارس طی ماه های اخیر به شدت افزایش یافته است؛ زیرا شرکت ها تلاش می کنند در زمان صرفه جویی کنند، از ریسک های عبور از تنگه هرمز اجتناب کنند و جریان نقدی خود را پایدار نگه دارند.
به نقل از پلتس، پیش از جنگ، حمل جاده ای فرآورده های نفتی برای اختلاط یا تامین بازار داخلی در امارات، عمان، بحرین و عربستان به طور منظم انجام می شد، اما اکنون حجم این حمل ونقل چندین برابر شده است و حتی سوخت بانکر کشتی ها نیز از طریق مسیرهای زمینی جابه جا می شود.
به گفته منابع حاضر در حاشیه کنفرانس APPEC در سنگاپور، محموله هایی با حجم 5 هزار تن یا کمتر به ده ها کامیون تقسیم می شوند و این کامیون ها دو یا سه بار بین بنادری مانند رویس (Ruwais) و الحمریه (Hamriyah) به مقصد فجیره تردد می کنند.
معامله گرانی که مستقیماً در این تجارت فعال هستند گفتند هزینه هر سفر رفت و برگشت در مسیر الحمریه–فجیره برای یک محموله 50 تنی کامیونی حدود 3,300 درهم (حدود 900 دلار) است که معادل تقریباً 18 دلار به ازای هر تن می شود.
آن ها افزودند که حمل همین نوع محموله با نفتکش کوچک از طریق تنگه هرمز حداقل چهار برابر این هزینه را در بر خواهد داشت.
به گفته این منابع، به دلیل این اختلاف قابل توجه در هزینه حمل ونقل و همچنین ریسک های موجود، بیش از 95 درصد تجارت محموله های کوچک در این مسیر از دریا به جاده منتقل شده است.
با این حال، برای محموله های بزرگ تر در حدود 35 هزار تن و بیشتر همچنان از حمل دریایی استفاده می شود.
یک معامله گر نفتی مستقر در الحمریه گفت که افزایش دفعات حمل زمینی تا حد زیادی ناشی از ویژگی های جغرافیایی منطقه است؛ زیرا فجیره با برخورداری از مخازن عظیم ذخیره سازی در خارج از تنگه هرمز قرار دارد، در حالی که بخش بزرگی از امارات در داخل خلیج فارس واقع شده است.
وی به نمونه ای اشاره کرد که در آن شرکتش برای انتقال حدود 5 هزار تن سوخت بانکر از الحمریه به فجیره، 28 کامیون را به مدت 18 روز اجاره کرده بود.
به دلیل ماهیت بسیار پراکنده بازار حمل جاده ای، آمار دقیقی در دسترس نیست، اما حدود شش معامله گر مختلف اعلام کردند که هر هفته صدها مورد مشابه در منطقه خلیج فارس رخ می دهد و هزاران کامیون به کار گرفته شده اند؛ زیرا بسیاری از معامله گران ترجیح می دهند محموله هایشان از عبور از تنگه هرمز اجتناب کند؛ مسیری که هزینه بر، پرریسک و همراه با زمان های انتظار نامشخص است و می تواند به جریان نقدی شرکت ها آسیب بزند.
یکی دیگر از معامله گران گفت: «بهتر است سوخت بانکر را از طریق مسیر زمینی ارسال کنیم و پول آن را دریافت کنیم، تا اینکه منتظر بمانیم کشتی از تنگه عبور کند، در حالی که هیچ اطمینانی درباره بازگشت آن وجود ندارد.»
منبع: کالاداده
