به گزارش کیان آنلاین ، بررسی فایلهای فروش آپارتمان در پلتفرمهای آنلاین خرید و فروش مسکن نشان میدهد که تعداد واحدهای مسکونی قابل خرید با بودجه ۵ میلیارد تومان یا کمتر در تهران به شکل محسوسی کاهش یافته است.
بررسیهای میدانی حاکی از آن است که تا سال گذشته با بودجهای در حدود ۵ تا ۶ میلیارد تومان امکان خرید واحدهای دوخوابه و دارای امکاناتی نظیر پارکینگ، آسانسور و انباری در برخی مناطق مصرفی تهران از جمله مناطق ۷، ۱۰ و ۱۱ وجود داشت؛ اما اکنون و در واپسین روزهای بهار ۱۴۰۵، چنین بودجهای عمدتاً امکان خرید واحدهایی با متراژ پایین، سن بنای بالا و در برخی محلههای جنوبی شهر را فراهم میکند.
این شرایط در حالی رقم خورده که بازار مسکن طی ماههای گذشته با رکود معاملاتی نیز مواجه بوده است. بسیاری از مالکان با توجه به انتظارات تورمی حاضر به کاهش قیمتهای پیشنهادی نیستند و در مقابل، بخش قابل توجهی از خریداران نیز توان تأمین منابع مالی مورد نیاز برای خرید را ندارند. در نتیجه حجم معاملات در سطح پایینی قرار گرفته و فاصله میان قیمتهای پیشنهادی و توان خرید متقاضیان افزایش یافته است.
بررسی فایلهای موجود نشان میدهد که در محله سلسبیل جنوبی، واحدی ۳۵ متری با ۲۵ سال سن بنا و دارای انباری با قیمت ۵ میلیارد تومان آگهی شده است. همچنین در محله جیحون، آپارتمانی ۳۵ متری، ۱۹ سال ساخت، دارای پارکینگ و انباری و واقع در طبقه سوم، با قیمت ۴ میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان به فروش گذاشته شده است.
در محله مسعودیه نیز واحدی ۵۰ متری با ۳۰ سال سن بنا و دارای انباری، ۴ میلیارد و ۷۵۰ میلیون تومان قیمتگذاری شده است. در سعیدآباد نیز آپارتمانی ۶۲ متری، ۱۶ سال ساخت و دارای انباری، با قیمت ۵ میلیارد تومان عرضه شده است.
در خانیآباد، واحدی ۶۱ متری و ۱۵ سال ساخت که فاقد پارکینگ، آسانسور و انباری است، با قیمت ۴ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان فایل شده است. همچنین در جوادیه، آپارتمانی ۳۹ متری با ۲۴ سال سن بنا و بدون آسانسور، پارکینگ و انباری، با قیمت ۳ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان به فروش میرسد.
نگاهی به مشخصات این فایلها نشان میدهد که بخش عمده واحدهای قابل خرید با بودجه ۵ میلیارد تومان در تهران یا متراژی کمتر از ۶۰ متر مربع دارند یا از سن بنای بالایی برخوردارند. در بسیاری از موارد نیز واحدها فاقد امکاناتی نظیر پارکینگ و آسانسور هستند.
در ماههای اخیر نیز نشانههایی از رشد تقاضا برای واحدهای کوچکمتراژ، اتاقهای اجارهای و حتی سکونت اشتراکی در برخی مناطق تهران مشاهده شده است؛ روندی که از کاهش توان مالی خانوارها و دشوارتر شدن دسترسی به مسکن مناسب حکایت دارد.
