تفاوت سرعت برقیسازی در بازارهای جهانی و افزایش تقاضا برای خودروهای هیبریدی، خودروسازان را به سمت تنوعبخشی به فناوریهای پیشرانه سوق داده است که با توجه به شرایط اقتصادی، زیرساختی و نیاز مشتریان در مناطق مختلف جهان، میتواند به یک مزیت راهبردی در صنعت خودرو تبدیل شود.
به گزارش کیان آنلاین، آینده برقیسازی خودروها ممکن است از یک مسیر فناورانه واحد پیروی نکند.
سالهاست که بحث راهبردی در صنعت خودرو، عمدتا بر این موضوع متمرکز بوده است که خودروهای تمامبرقی با چه سرعتی جایگزین خودروهای مجهز به موتور احتراقی خواهند شد، اما تحولات اخیر، واقعیتی پیچیدهتر را نشان میدهند.
برقیسازی همچنان در حال پیشرفت است، اما بازارهای مختلف جهان با سرعتهای متفاوت و از مسیر فناوریهای گوناگون به سمت آن حرکت میکنند.
شرکت هوندا نمونه روشنی از این وضعیت است. این خودروساز ژاپنی در ۱۰ نوامبر، پیشبینی سود عملیاتی سالانه خود را افزایش داد که بخشی از آن به تقاضای قوی برای خودروهای هیبریدی در آمریکا مربوط میشود. این در حالی است که هوندا همزمان از هزینههای قابلتوجه ناشی از تجدید ساختار کسبوکار خودروهای برقی خود خبر داده است.
این شرایط، چالش مهمی را برای خودروسازان برجسته میکند، شرکتها باید ضمن سرمایهگذاری روی فناوریهای آینده، در بازارهای فعلی نیز توان رقابت تجاری خود را حفظ کنند.
تویوتا مدتهاست از راهبرد چندمسیره پیروی میکند و سرمایهگذاری در خودروهای هیبریدی، پلاگینهیبریدی، تمامبرقی و سایر فناوریها را ادامه داده است.
خودروسازان چینی نیز چشمانداز متفاوتی از این رویکرد ارائه میکنند. شرکتهایی مانند بیوایدی و جیلی، در کنار فعالیتهایشان در حوزه خودروهای برقی، سامانههای پلاگینهیبریدی رقابتی توسعه دادهاند. البته این فناوریها یکسان نیستند. خودروهای هیبریدی معمولی، پلاگینهیبریدی و تمامبرقی هرکدام نیازهای متفاوت مشتریان را پوشش میدهند و به شرایط متفاوتی از نظر زیرساخت شارژ و تامین انرژی وابسته هستند.
بنابراین، پرسش اصلی دیگر این نیست که کدام فناوری در تمام بازارهای جهان پیروز خواهد شد؟ بلکه موضوع مهم این است که خودروسازان چگونه میتوانند فناوری مناسب را با شرایط هر بازار منطقهای هماهنگ کنند و همزمان بهرهوری مهندسی و انضباط مالی خود را حفظ کنند.
این موضوع به ویژه در مورد آسیا اهمیت دارد. چین با تکیه بر ظرفیت گسترده تولید، زیرساخت شارژ و نوآوری سریع در عرضه محصولات، یک اکوسیستم بزرگ برای خودروهای برقی ایجاد کرده است.
ژاپن نیز توانمندیهای قابلتوجهی در فناوری خودروهای هیبریدی توسعه داده است. در مقابل، هند و کشورهای جنوب شرقی آسیا از نظر سطح درآمد، الگوهای استفاده از خودرو، شرایط زیرساختی و اولویتهای سیاستگذاری تفاوتهای زیادی با یکدیگر دارند.
این تفاوتها نشان میدهد راهبردهای موفق برقیسازی را نمیتوان بهسادگی از یک بازار به بازار دیگر منتقل کرد. با این حال، حفظ و توسعه همزمان چند فناوری نیز چالشهای قابلتوجهی به همراه دارد.
افزایش تنوع گزینههای پیشرانه میتواند هزینههای توسعه، پیچیدگی تولید، سرمایهگذاری موردنیاز تامینکنندگان و الزامات سازمانی شرکتها را افزایش دهد. انعطافپذیری زمانی ارزشآفرین خواهد بود که خودروسازان بتوانند قطعات، پلتفرمها، منابع مهندسی و ظرفیت تولید خود را بهطور موثر میان فناوریهای مختلف به اشتراک بگذارند.
این شرایط برای تامینکنندگان قطعات خودرو هم فرصتها و هم ابهاماتی ایجاد میکند. آنها باید تصمیم بگیرند کدام فناوریها ارزش سرمایهگذاری بلندمدت دارند و چگونه میتوانند منابع خود را بدون پراکندگی بیش از حد، در مسیر گذار صنعت مدیریت کنند.
بر اساس گزارش وب سایت گسگو، مزیت راهبردی واقعی، داشتن بیشترین تعداد گزینههای پیشرانه نیست، بلکه برخورداری از توانایی سازگاری کارآمد با تغییرات بازار است.
منبع:ایسنا